พอกันทีรักที่หลอกลวง

ทุกวันนี้เรารักใครกันแน่

ตัวเองหรือใคร

แคร์ทำไม

ยังไม่มีใครสนใจเราคนนี้เลย

เป็นดั่งเมื่อวาน

ความสุขไม่ๆได้อยู่กับเรา

ทุกๆที ไม่มีความสุข

มีแต่หน้ากาก

อิจฉา ไม่เท่าเทียม

ทำไมต้องพยายามเพื่อเอาหน้า

แล้วทำไมต้องมีคนที่ไม่พอ

กูเกลียด

กูทนไม่ไหว

กูไม่ทน จะยอมอยู่คนเดียวอย่างงี้

ไม่มีแม้กระทั้งคนให้โทหาเวลาไม่มีทางออก

จาร์จะยังเข้าใจก็เหมือนเมื่อวันก่อนมั้ย

ไม่รู้อะไรกำลังเกิดขึ้น

ตอนนี้กูโมโห กูอารมณ์เสีย

กูเบื่อ หน่าย เซ็ง ไม่มความสุข

โลกจะแตก

ทนมาณเวลาไม่มใคร

ช่างแม่งไม่มีๆก็ไม่เป็นไร

แล้วซักวันเราจะชินกับมัน